Discretiva

  abisse dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
abīsse
perfectum activa infinitivus abeō (abīre)

AppellatioRecensere

 API: /aˈbiːsse/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·īs·se — morphologica: ab-isse

LociRecensere

M. Tullius Cicero
-106…-43
Lucius Annaeus Seneca
-3…+65
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (57 a.C.n. / 697 a.u.)

  • Non reprehendo, nec quaero fueritne aliquid pertimescendum: puto suo quemque arbitratu timere oportere. Cur ego non timuerim quaeris? quia te illinc abisse constabat. Cur, cum viri boni non nulli putarint tuto se in senatu esse non posse, ego non idem senserim? —De domo sua ad pontifices oratio Ciceronis [1][2]

class.

  • Magna pars sanitatis est hortatores insaniae reliquisse et ex isto coitu invicem noxio procul abisse. Hoc ut esse verum scias, aspice quanto aliter unusquisque populo vivat, aliter sibi. Non est per se magistra innocentiae solitudo nec frugalitatem docent rura, sed ubi testis ac spectator abscessit, vitia subsidunt, quorum monstrari et conspici fructus est. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De domo sua ad pontifices oratio. (The Latin Library): 8 — abisse
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: abisse.
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 15. 94, versus 69 — abisse