Discretiva

  abiture dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
abitūre casus vocativus singularis · genus masculinum participii abitūrus

AppellatioRecensere

 API: /abiˈtuːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·i·tū·re — morphologica: ab-itur-e