Discretiva

  agitare dictio est in variis linguis:

Formae affines

+/-

agitāre

+/-
Proprietates grammaticales
+/-
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
agitāre secunda singularis praesens passiva imperativus agitō (agitāre)
agitāre
praesens activa infinitivus agitō
Appellatio pronuntiatusque
+/-
 API: /agiˈtaːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·gi·tā·re — morphologica: agit-are

agitare

+/-
Proprietates grammaticales
+/-
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
agitare
praesens activa infinitivus agita substantiv.
Appellatio pronuntiatusque
+/-
 API: /ad͡ʒiˈtare/
Syllabificatio phonetica: a·gi·ta·re — morphologica: agit-are

Loci

+/-
M. Tullius Cicero
-106…-43
Aulus Cornelius Celsus
fl. 30
Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Mihi enim semper una quaque de re testis non solum semel verum etiam breviter interrogandus est , saepe etiam non interrogandus, ne aut irato facultas ad dicendum data aut cupido auctoritas attributa esse videatur; vos et saepius eandem rem animis agitare et diutius uno quoque de teste cogitare potestis et, si quem nos interrogare noluimus, quae causa nobis tacendi fuerit existimare debetis. —Pro M. Fonteio oratio Ciceronis [1]

class.

  • Eius autem, quae victu morbos curat, longe clarissimi auctores etiam altius quaedam agitare conati, rerum quoque naturae sibi cognitionem vindicarunt, tamquam sine ea trunca et debilis medicina esset. —De Medicina Celsi [2][3]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • perpetuo risu pulmonem agitare solebat
Democritus, quamquam non essent urbibus illis
praetextae, trabeae, fasces, lectica, tribunal.
quid si vidisset praetorem curribus altis
extantem et medii sublimem pulvere circi
in tunica Iovis et pictae Sarrana ferentem
ex umeris aulaea togae magnaeque coronae
tantum orbem, quanto cervix non sufficit ulla? —Saturae D. Iuni Iuvenalis [4][3]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Inde autem, sentiens nolane plebis animos a Romanis aversos de occidendo senatu suo tradendaque Hanibali urbe consilium agitare, ne res haberet effectum, proximum Nole montem castris insedit, ut more suo tutis ex locis illos atque illum a tali proposito deterreret paratusque esset, quandocunque res posceret, vel Hanibali insultare ad capiendam Nolam properanti, vel infide plebi perniciem ac fidis urbis illius principibus ferre tempestivam opem. —De viris illustribus Petrarcae [5][3]

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - Pro M. Fonteio oratio. (The Latin Library): 10 [22] — agitare
  2. 2.0 2.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber primus, prooemium. [9] — agitare
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 Vicicitatio: agitare.
  4. 4.0 4.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura X, versus 33 — agitare
  5. 5.0 5.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De viris illustribus. (Universitas Turicensis): Liber : De Quinto Fabio Maximo Cuntatore. 54 — agitare