LatineRecensere

AppellatioRecensere

amīcitia 
API: /amiːˈki.ti.a/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·mī·ci·ti·a — morphologica: amic-itia

Formae aliaeRecensere

NotatioRecensere

← Latineamīcus

Nomen substantivumRecensere

amīciti|a, -ae fem.

  1. Coniunctio affectionis inter homines, qui tum amici aut amicae nominantur.

DeclinatioRecensere

f. sing. plur.
nom. amīcitia amīcitiae I
gen. amīcitiae amīcitiārum II
dat. amīcitiae amīcitiīs III
acc. amīcitiam amīcitiās IV
abl. amīcitiā amīcitiīs VI
voc. amīcitia amīcitiae V

TranslationesRecensere

Coniunctio affectionis inter hominesdilatare ▼
Coniunctio affectionis inter hominescollabi ▲

LociRecensere

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Amor enim, ex quo amicitia nominata est, princeps est ad benevolentiam coniungendam. Nam utilitates quidem etiam ab eis percipiuntur saepe, qui simulatione amicitiae coluntur et observantur temporis causa; in amicitia autem nihil fictum, nihil simulatum est et, quidquid est, id est verum et voluntarium. —Laelius de amicitia Ciceronis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Laelius de amicitia. (The Latin Library): 8, [26] — amicitia
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: amicitia.