aruerit
Discretiva
aruerit dictio est in variis linguis: |
Formae affines
+/-Proprietates grammaticales
+/-Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
āruerit | tertia singularis | perfectum | activa | coniunctivus | āreō (ārēre) |
āruerit | tertia singularis | futurum exactum | activa | indicativus | āreō (ārēre) |
Appellatio pronuntiatusque
+/-API: /aːˈru.erit/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ā·ru·e·rit — morphologica: aru-erit
Loci
+/-Hildegardis Bingensis 1098-1179 |
Franciscus Petrarca 1304-1374 |
|||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas mediaevalis
Latinitas humanistica
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Hildegardis Bingensis - Subtilitates diversarum naturarum creaturum. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Liber primus. Cap. CLVI. - De Wolfesgelegena. — aruerit
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: aruerit.
- ↑ Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De remediis utriusque fortune. (Universitas Turicensis): Liber I. 16: [De origine generosa] — aruerit