LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈau̯dioː/(classice)
audio 
API: /ˈau̯dio/, [ˈau̯ːdio](ecclesiastice)
Syllabificatio phonetica: au·di·ō — morphologica: aud-io

Verbum transitivumRecensere

aud|ĭō, -īre, -īvī vel -iī, -ītum [1]

  1. Sonum auribus accipere.
  2. Aures praebere.

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
aud- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. audiō audiam   audiēbam audīrem audiam  
II. sing. audīs audiās audī! audiēbās audīrēs audiēs audītō!
III. sing. audit audiat   audiēbat audīret audiet audītō!
I. plur. audīmus audiāmus   audiēbāmus audīrēmus audiēmus  
II. plur. audītis audiātis audīte! audiēbātis audīrētis audiētis audītōte!
III. plur. audiunt audiant   audiēbant audīrent audient audiuntō!
Thema Vox passiva
aud- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. audior audiar   audiēbar audīrer audiar  
II. sing. audīris audiāris audīre! audiēbāris audīrēris audiēris audītor!
III. sing. audītur audiātur   audiēbātur audīrētur audiētur audītor!
I. plur. audīmur audiāmur   audiēbāmur audīrēmur audiēmur  
II. plur. audīminī audiāminī audīminī! audiēbāminī audīrēminī audiēminī
III. plur. audiuntur audiantur   audiēbantur audīrentur audientur audiuntor!
Thema Vox activa
audīv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. audīvī audīverim audīveram audīvissem audīverō
II. sing. audīvistī audīveris audīverās audīvissēs audīveris
III. sing. audīvit audīverit audīverat audīvisset audīverit
I. plur. audīvimus audīverimus audīverāmus audīvissēmus audīverimus
II. plur. audīvistis audīveritis audīverātis audīvissētis audīveritis
III. plur. audīvērunt audīverint audīverant audīvissent audīverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
audīre audīvisse audītūrum,
-am, -um esse
audiēns   audītūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
audīrī audītum,
-am, -um esse
audītum īrī   audītus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
audiendī audiendus, -a, -um audītum audītū

Dictiones collataeRecensere

Collocationes

Dictiones derivataeRecensere

Composita

TranslationesRecensere

Discretiva

  audio dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

Fontes

  1. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — audio, īvī u. iī, ītum, īre (tom. 1, p. 0714)