Discretiva

  caesii dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
caesiī casus genitivus singularis · genus masculinum adiectivi caesius
caesiī casus genitivus singularis · genus neutrum adiectivi caesius
caesiī casus nominativus pluralis · genus masculinum adiectivi caesius
caesiī casus vocativus pluralis · genus masculinum adiectivi caesius
caesiī casus genitivus singularis substantivi caesium

AppellatioRecensere

 API: /ˈkae̯.si.iː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cae·si·ī — morphologica: caesi-i

LociRecensere

C. Plinius Secundus
23-79
Apuleius
ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

  • Praeterea alii contuentur longinqua, alii nisi prope admota non cernunt. multorum visus fulgore solis constat, nubilo die non cernentium nec post occasus. alii interdiu hebetiores, noctu praeter ceteros cernunt. de geminis pupillis aut quibus noxii visus essent satis diximus. caesii in tenebris clariores. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 170 p.C.n.)

  • At illa optutum in me conversa: «En» inquit «sanctissimae Salviae matris generosa probitas, sed et cetera corporis execrabiliter ad [regulam qua diligenter aliquid adfingunt] amussim congruentia: inenormis proceritas, suculenta gracilitas, rubor temperatus, flavum et inadfectatum capillitium, oculi caesii quidem, sed vigiles et in aspectu micantes, prorsus aquilini, os quoquoversum floridum, speciosus et immeditatus incessus.» —Metamorphoseon libri XI Apulei [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, cap. 54, [142] — caesii
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: caesii.
  3. 3.0 3.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Universitas Turicensis): Liber II. Capitulum II. Versus 8 — caesii