Trisambig poseidon.jpg Solum canis Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Canis.

LatineRecensere

 
Canis lupus familiaris
Vicipaedia articulum habet de canibus.

canisRecensere

AppellatioRecensere

canis 
API: /ˈkanis/(classice)
Syllabificatio phonetica: ca·nis — morphologica: can-is

NotatioRecensere

← A radice Protindeuropaea *can-i-, forma varianti a *cvon- “canis”. Confer vocem Palaeograecam κύων (cyōn, canis).

Nomen substantivumRecensere

can|is, -is comm.

  1. √ Animal specie Canis familiaris

DeclinatioRecensere

c. sing. plur.
nom. canis canēs I
gen. canis canum II
dat. canī canibus III
acc. canem canēs IV
abl. cane canibus VI
voc. canis canēs V

Dictiones derivataeRecensere

Composita

TranslationesRecensere

Animal specie Canis familiarisdilatare ▼
Animal specie Canis familiariscollabi ▲

Discretiva

  canis dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

canisRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
canis secunda singularis praesens activa indicativus canō (canere)
Forma Modus flexurae originis
canis casus genitivus singularis substantivi canis
canis casus vocativus singularis substantivi canis
AppellatioRecensere
canis 
API: /ˈkanis/(classice)
Syllabificatio phonetica: ca·nis — morphologica: can-is

cānīsRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
cānīs casus dativus pluralis adiectivi cānus
cānīs casus ablativus pluralis adiectivi cānus
AppellatioRecensere
canīs 
API: /ˈkaːniːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: cā·nīs — morphologica: can-is

LociRecensere

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

saec. I.

  • insanabile ad hosce annos fuit rabidi canis morsus, pavorem aquae potusque omnis adferens odium. —Naturalis historia Plinii [1][2][3]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXV, 6. p. [17] — canis
  2. Vicicitatio: canis.
  3. Vicifons: Naturalis Historia Plinii, liber XXV, [17].