Discretiva

  consumatur dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cōnsūmātur tertia singularis praesens passiva coniunctivus cōnsūmō (cōnsūmere)

AppellatioRecensere

 API: /koːnsuːˈmaːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: cōn·sū·mā·tur — morphologica: con-sum-atur

LociRecensere

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

class.

  • Sed id nitrum ante per triduum instillata aqua teritur, et cum sextario eius incoquitur, donec omnis umor consumatur. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • post cymam ex eadem brassica contingunt aestivi autumnalesque cauliculi, mox hiberni, iterumque cymae, nullo aeque genere multifero, donec fertilitate sua consumatur. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 28. p. [31] — consumatur
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: consumatur.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XIX, 41. p. [138] — consumatur