Discretiva

  consumi dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

cōnsūmīRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cōnsūmī
praesens passiva infinitivus cōnsūmō (cōnsūmere)
AppellatioRecensere
 API: /koːnˈsuːmiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cōn·sū·mī — morphologica: con-sum-i

ItaliceRecensere

consumiRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
consumi secunda singularis praesens activa indicativus consumare
consumi prima singularis praesens activa coniunctivus consumare
consumi secunda singularis praesens activa coniunctivus consumare
consumi tertia singularis praesens activa coniunctivus consumare
consumi tertia singularis praesens activa imperativus consumare
Forma Modus flexurae originis
consumi forma pluralis · genus masculinum substantivi consumo
AppellatioRecensere
 API: /konˈsumi/
Syllabificatio phonetica: con·su·mi — morphologica: con-sum-i

LociRecensere

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

class.

  • Aliud est enim sanguinem, aliud bilem, aliud cibum vomere; aliud deiectionibus, aliud torminibus laborare; aliud sudore digeri, aliud tabe consumi. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • spatio quidem consumi umbras indicio sunt volucrum praealti volatus. ergo confinium illis est aëris terminus initiumque aetheris. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber primus, prooemium. p. [67] — consumi
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: consumi.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 7. p. [48] — consumi