LatineRecensere

cursūraRecensere

AppellatioRecensere

 API: /kurˈsuːra/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·sū·ra — morphologica: cursur-a

NotatioRecensere

Latine: currō (currere)

Nomen substantivumRecensere

cursūr|a, -ae fem.

  1. Actus currendi

DeclinatioRecensere

f. sing. plur.
nom. cursūra cursūrae I
gen. cursūrae cursūrārum II
dat. cursūrae cursūrīs III
acc. cursūram cursūrās IV
abl. cursūrā cursūrīs VI
voc. cursūra cursūrae V

UsusRecensere

Latinitas antiqua

antiq.

  • Placide ergo unum quidquid rogita, ut adquiescam. non vides
me ex cursura anhelitum etiam ducere? —Asinaria Plauti (ca. -254/-184)

Dictiones collataeRecensere

Synonyma

  1. cursiō, cursus

TranslationesRecensere

Actus currendidilatare ▼
Actus currendicollabi ▲

Discretiva

  cursura dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

cursūraRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
cursūra casus nominativus singularis · genus femininum participii cursūrus
cursūra casus vocativus singularis · genus femininum participii cursūrus
cursūra casus nominativus pluralis · genus neutrum participii cursūrus
cursūra casus accusativus pluralis · genus neutrum participii cursūrus
cursūra casus vocativus pluralis · genus neutrum participii cursūrus
AppellatioRecensere
 API: /kurˈsuːra/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·sū·ra — morphologica: curs-ur-a

cursūrāRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
cursūrā casus ablativus singularis · genus femininum participii cursūrus
cursūrā casus ablativus singularis substantivi cursūra
AppellatioRecensere
 API: /kurˈsuːraː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·sū·rā — morphologica: curs-ur-a

DacoromaneRecensere

cursuraRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
cursura casus nominativus/accusativus singularis articulatus substantivi cursură
AppellatioRecensere
 API: /kurˈsura/
Syllabificatio phonetica: cur·su·ra — morphologica: cursur-a