Discretiva

  divideris dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

dīviderisRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dīvideris secunda singularis praesens passiva indicativus dīvidō (dīvidere)
AppellatioRecensere
 API: /diːˈwideris/(classice)
Syllabificatio phonetica: dī·vi·de·ris — morphologica: di-vid-eris

dīvidērisRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dīvidēris secunda singularis futurum passiva indicativus dīvidō (dīvidere)
AppellatioRecensere
 API: /diːwiˈdeːris/(classice)
Syllabificatio phonetica: dī·vi·dē·ris — morphologica: di-vid-eris
UsusRecensere
Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Tu cum in tribus una sis, nullo pacto divideris; nulla humanae curiositatis calumnia commoveris. —Tractatus Zenonis Veronensis (c.† 380). Tractatus II. De Spe, Fide et Charitate.