Discretiva

  dividetis dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dīvidētis secunda pluralis futurum activa indicativus dīvidō (dīvidere)

AppellatioRecensere

 API: /diːwiˈdeːtis/(classice)
Syllabificatio phonetica: dī·vi·dē·tis — morphologica: di-vid-etis

UsusRecensere

Latinitas mediaevalis

saec. IX.

  • “Quando transieritis Iordanem intrantes terram Chanaan, disperdite cunctos habitatores regionis illius. Vitulos et statuas comminuite, atque excelsa vastate, mundantes terram et habitantes in ea: ego enim dedi vobis eam in possessionem, quam dividetis vobis sorte. Pluribus dabitis latiorem, et paucis angustiorem. Singulis ut sors ceciderit, ita haereditas tribuetur. Per tribus et familias possessio dividetur.” —Enarrationes in librum Numerorum Rabani Mauri. (780-856). Liber quartus. Caput IX. Praeceptum Domini ad Moysen de idolis confringendis.