Discretiva

  finito dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

fīnītōRecensere

Proprietates grammaticales1Recensere

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fīnītō secunda singularis futurum activa imperativus fīniō (fīnīre)
fīnītō tertia singularis futurum activa imperativus fīniō (fīnīre)

AppellatioRecensere

 API: /fiːˈniːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fī·nī·tō — morphologica: fin-ito

Proprietates grammaticales2Recensere

Forma Modus flexurae originis
fīnītō casus dativus singularis · genus masculinum participii fīnītus
fīnītō casus ablativus singularis · genus masculinum participii fīnītus
fīnītō casus dativus singularis · genus neutrum participii fīnītus
fīnītō casus ablativus singularis · genus neutrum participii fīnītus

AppellatioRecensere

 API: /fiːˈniːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fī·nī·tō — morphologica: finit-o