Discretiva

  libris dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

librīsRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
librīs casus dativus pluralis substantivi liber
librīs casus ablativus pluralis substantivi liber
AppellatioRecensere
 API: /ˈlibriːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: li·brīs — morphologica: libr-is

lībrīsRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
lībrīs casus dativus pluralis substantivi lībra
lībrīs casus ablativus pluralis substantivi lībra
AppellatioRecensere
 API: /ˈliːbriːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: lī·brīs — morphologica: libr-is

LociRecensere

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

saec. I.

  • Pudicissima femina semel matronarum sententia iudicata est Sulpicia Paterculi filia, uxor Fulvi Flacci, electa ex centum praeceptis quae simulacrum Veneris ex Sibyllinis libris dedicaret, iterum religionis experimento Claudia inducta Romam deum matre. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber septimus, cap. 35, [120] — libris
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: libris.