Trisambig poseidon.jpg Solum manus Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Manus.

LatineRecensere

 
Manus.

manusRecensere

AppellatioRecensere

manus 
API: /ˈmanus/(classice)
Syllabificatio phonetica: ma·nus — morphologica: man-us

NotatioRecensere

← Protindeuropaee *man- (Watkins, 2000, 51) aut *mə-r-, *mə-n-és/*mn̥tós (Pokorny, 1959, 740–741)
Cognatae sunt vox Palaeanglica mund ‘manus’ et fortasse Palaeograeca μάρη (marē, manus).

Nomen substantivumRecensere

măn|us, -ūs fem.

  1. Pars corporis quae componitur digitis et quae comprehendit res.
    Manus manum lavat.

DeclinatioRecensere

f. sing. plur.
nom. manus manūs I
gen. manūs manuum II
dat. manuī manibus III
acc. manum manūs IV
abl. manū manibus VI
voc. manus manūs V

Dictiones derivataeRecensere

Dictiones collataeRecensere

Collocationes

TranslationesRecensere

mānusRecensere

AppellatioRecensere

mānus 
API: /ˈmaːnus/(classice)
Syllabificatio phonetica: mā·nus — morphologica: man-us

Formae aliaeRecensere

Nomen adiectivumRecensere

mān|us, -a, -um

  1. (Archaic.) bonus, benignus.

DeclinatioRecensere

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. mānus māna mānum nom. mānī mānae māna
gen. mānī mānae mānī gen. mānōrum mānārum mānōrum
dat. mānō mānae mānō dat. mānīs mānīs mānīs
acc. mānum mānam mānum acc. mānōs mānās māna
abl. mānō mānā mānō abl. mānīs mānīs mānīs
voc. māne māna mānum voc. mānī mānae māna

Discretiva

  manus dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

manūsRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
manūs casus genitivus singularis manus
manūs casus nominativus pluralis manus
manūs casus accusativus pluralis manus
manūs casus vocativus pluralis manus

AppellatioRecensere

manūs 
API: /ˈmanuːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: ma·nūs — morphologica: man-us