LatineRecensere

NotatioRecensere

Notatione incerta; fortasse a lingua prisca Indeuropaea *op-ni-, cuius *op- est idem quod op- in opus. (Watkins, 2000, p. 60.)

AppellatioRecensere

omnis 
API: /ˈomnis/, [ˈɔmnɪs](classice)
Syllabificatio phonetica: om·nis — morphologica: omn-is

Nomen adiectivumRecensere

omn|is, -is, -e

  1. Cunctus; numerus totus.

DeclinatioRecensere

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. omnis omnis omne nom. omnēs omnēs omnia
gen. omnis omnis omnis gen. omnium omnium omnium
dat. omnī omnī omnī dat. omnibus omnibus omnibus
acc. omnem omnem omne acc. omnēs omnēs omnia
abl. omnī omnī omnī abl. omnibus omnibus omnibus
voc. omnis omnis omne voc. omnēs omnēs omnia

ProgeniesRecensere

TranslationesRecensere

Discretiva

  omnis dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
omnis casus genitivus singularis substantivi omne

AppellatioRecensere

omnis 
API: /ˈomnis/, [ˈɔmnɪs](classice)
Syllabificatio phonetica: om·nis — morphologica: omn-is