LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈper.ti.neːns/(classice)
Syllabificatio phonetica: per·ti·nēns — morphologica: per-tin-ens

NotatioRecensere

← Latinepertineō (pertinēre)

ParticipiumRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
pertinēns
praesens activa participium pertineō (pertinēre)

DeclinatioRecensere

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. pertinēns pertinēns pertinēns nom. pertinentēs pertinentēs pertinentia
gen. pertinentis pertinentis pertinentis gen. pertinentium pertinentium pertinentium
dat. pertinentī pertinentī pertinentī dat. pertinentibus pertinentibus pertinentibus
acc. pertinentem pertinentem pertinēns acc. pertinentēs
pertinentīs
pertinentēs
pertinentīs
pertinentia
abl. pertinente
pertinentī
pertinente
pertinentī
pertinente
pertinentī
abl. pertinentibus pertinentibus pertinentibus
voc. pertinēns pertinēns pertinēns voc. pertinentēs pertinentēs pertinentia

TranslationesRecensere

Participiumdilatare ▼
Participiumcollabi ▲

LociRecensere

M. Tullius Cicero
-106…-43
Aulus Cornelius Celsus
ca. -25…+50
C. Plinius Secundus
23-79
Sextus Iulius Frontinus
ca. 40–103
antiq. class.class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

  • Genus et formam definiunt hoc modo: Genus est notio ad pluris differentias pertinens; forma est notio cuius differentia ad caput generis et quasi fontem referri potest. Notionem appello quod Graeci tum ἔννοιαν tum πρόληψιν. Ea est insita et ante percepta cuiusque cognitio enodationis indigens. Formae sunt igitur eae in quas genus sine ullius praetermissione dividitur; ut si quis ius in legem, morem, aequitatem dividat. —Topica Ciceronis [1][2]

class.  (ca. 30 p.C.n.)

  • Illud quoque ad omnia ossa pertinens dictum erit, famem primum esse necessariam; deinde a die tertio umidum cibum, sublata inflammatione paulo pleniorem, eumque qui carnem alat: vinum per omne tempus esse alienum; deinde tertio die resolvi debere, foveri per spongiam vapore aquae calidae, eademque quae primo fuerunt superdari: idem die quinto fieri et donec inflammatio finiatur, quae vel nono die vel septumo fere solvitur. —De Medicina Celsi [3][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • ceterum aeterna caelestibus est natura intexentibus mundum intextuque concretis, potentia autem ad terram magnopere eorum pertinens, quae propter effectus claritatemque et magnitudinem in tanta subtilitate nosci potuerunt, sicut suo demonstrabimus loco. —Naturalis historia Plinii [4]

saec. I.  (ca. 97 p.C.n.)

  • Cum omnis res ab imperatore delegata intentiorem exigat curam, et me seu naturalis sollicitudo seu fides sedula non ad diligentiam modo verum ad amorem quoque commissae rei instigent sitque nunc mihi ab Nerva Augusto, nescio diligentiore an amantiore rei publicae imperatore, aquarum iniunctum officium ad usum, tum ad salubritatem atque etiam securitatem urbis pertinens, administratum per principes semper civitatis nostrae viros, primum ac potissimum existimo, sicut in ceteris negotiis institueram, nosse quod suscepi. —De aquaeductu urbis Romae Frontini [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Topica. (Universitas Turicensis): 7 [31] — pertinens
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: pertinens.
  3. 3.0 3.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber octavus, VII. De maxilla fracta, et quibusdam ad omnia ossa pertinentibus. [4] — pertinens
  4. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 6, [30] — pertinens
  5. 5.0 5.1 Sextus Iulius Frontinus - De Aquis sive De aquaeductu urbis Romae. (Universitas Turicensis): Liber 1. Cap. 1 — pertinens