Solum piscium Linguae multae
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Piscium.

Discretiva

  piscium dictio est in variis linguis:

Formae affines

+/-

Proprietates grammaticales

+/-
Forma Modus flexurae originis
piscium casus genitivus pluralis substantivi piscis

Appellatio pronuntiatusque

+/-
 API: /ˈpis.ki.um/(classice)
Syllabificatio phonetica: pis·ci·um — morphologica: pisc-ium

Loci

+/-
Marcus Terentius Varro
-116…-27
Apuleius
ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

  • Hirrus circum piscinas suas ex aedificiis duodena milia sestertia capiebat. Eam omnem mercedem escis, quas dabat piscibus, consumebat. Non mirum; uno tempore enim memini hunc Caesari duo milia murenarum mutua dedisse in pondus et propter piscium multitudinem quadragies sestertio villam venisse. —De agricultura Varronis [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 158 p.C.n.)

  • Ceterum eodem piscium argumento etiam Menelai socios putabis magos fuisse, quos ait poeta praecipuus flexis hamulis apud Pharum insulam famem propulsasse. Etiam mergos et delfinos et Scyllam tu eodem referes; etiam gulones omnes, qui inpendio a piscatoribus merguntur; etiam ipsos piscatores, qui omnium generum piscis arte adquirunt. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei [3]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Latin Library: Liber tertius, XVII. p. 3 — piscium
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: piscium.
  3. Apuleius - Apologia sive Pro se de magia liber. (Bibliotheca Augustana): Pagina 2. Sectio 32. Versus 5 — piscium