Discretiva

  praesentior dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
praesentior casus nominativus singularis · genus masculinum praesentior (praesēns comparativus)
praesentior casus vocativus singularis · genus masculinum praesentior (praesēns comparativus)
praesentior casus nominativus singularis · genus femininum praesentior (praesēns comparativus)
praesentior casus vocativus singularis · genus femininum praesentior (praesēns comparativus)

AppellatioRecensere

 /prae̯ˈsentior/
Syllabificatio phonetica: prae·sen·ti·or — morphologica: praes-ent-ior

LociRecensere

Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassicaRecensere

saec. II.

  • templorum quoque maiestas praesentior, et vox
nocte fere media mediamque audita per urbem
litore ab Oceani Gallis venientibus et dis
officium vatis peragentibus. his monuit nos,
hanc rebus Latiis curam praestare solebat
fictilis et nullo violatus Iuppiter auro. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura XI, versus 111 — praesentior
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: praesentior.