LatineRecensere

AppellatioRecensere

salveō 
API: /ˈsalweoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: sal·ve·ō — morphologica: salv-eo

NotatioRecensere

Latine: salvus.

Verbum temporaleRecensere

salv|eō, -ēre, —, — (verbum defectivum)

  1. √ Salvus sum, bene me habeo, sanus sum.
  2. (Verba salutandi).
    salve, salveto, salvete!
    salvebis a filio meo

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

Thema Vox activa
salv- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. salveō    
II. sing. salvēs salvē! salvēbis
III. sing. salvet  
I. plur. salvēmus    
II. plur. salvētis salvēte!
III. plur. salvent  

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
salvēre  

Gerundium Gerundivum Supinum

Dictiones collataeRecensere

Synonyma

TranslationesRecensere

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 210 — “SALVĔO, es, ere, n. 2.”