Discretiva

  unire dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

ūnīreRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
ūnīre secunda singularis praesens passiva imperativus ūniō (ūnīre)
ūnīre
praesens activa infinitivus ūniō
AppellatioRecensere
 API: /uːˈniːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: ū·nī·re — morphologica: un-ire

DacoromaneRecensere

unireRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
unire
praesens activa infinitivus uni substantiv.
AppellatioRecensere
 API: /u'nire/
Syllabificatio phonetica: u·ni·re — morphologica: un-ire

LociRecensere

Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas nova

saec. XVI.

  • Continet lumen, vita intelligentia, unitasque prima: omnes species, perfectiones veritates, numeros, rerumque gradus. Dum quae in natura sunt differentia, contraria, atque diversa: in ea sunt eadem, convenientia, et unum. Tenta igitur an possis viribus tuis identificare, concordare, et unire receptas species, et non fatigabis ingenium: mentem non turbabis, et memoriam non confundes. —De umbris idearum Iordani Bruni [1]

Fontes

  1. Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - De umbris idearum (Universitas Turicensis): Conceptus XIII. N — unire
  2. Vicicitatio: unire.