LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /uːˈniːtus/(classice)
Syllabificatio phonetica: ū·nī·tus — morphologica: unit-us

NotatioRecensere

← Latineūniō (ūnīre)

ParticipiumRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
ūnītus
perfectum passiva participium­ nominativo ūniō (ūnīre)

DeclinatioRecensere

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. ūnītus ūnīta ūnītum nom. ūnītī ūnītae ūnīta
gen. ūnītī ūnītae ūnītī gen. ūnītōrum ūnītārum ūnītōrum
dat. ūnītō ūnītae ūnītō dat. ūnītīs ūnītīs ūnītīs
acc. ūnītum ūnītam ūnītum acc. ūnītōs ūnītās ūnīta
abl. ūnītō ūnītā ūnītō abl. ūnītīs ūnītīs ūnītīs
voc. ūnīte ūnīta ūnītum voc. ūnītī ūnītae ūnīta

UsusRecensere

Latinitas nova

saec. XVII.  (opus 1618 p.C.n. Wittenbergae)

  • Aurum est metallorum perfectissimum e mercurio purissimo et perfectissime excocto et maturato, vi sulphuris rubei praestantissimi et maxime fixi, cum quo exactissime mistus et unitus est, constans, Hinc colerem citrinum obtinuit; ponderosissimum est, in igne durat; malleo maxime dilatatur, cum mercurio facilime prae reliquis omnibus metallis unitur. A Chymicis Sol appellatur. —Epitome naturalis scientiae Danielis Sennerti (1572-1637). Liber V. Cap. V. De metallis.

TranslationesRecensere

Participiumdilatare ▼
Participiumcollabi ▲