Discretiva

  viatote dictio est in variis linguis:

Formae affines +/-

Latine +/-

Proprietates grammaticales +/-

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
viātōte secunda pluralis futurum activa imperativus viō (viāre)

Appellatio pronuntiatusque +/-

 API: /wiaːˈtoːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: vi·ā·tō·te — morphologica: vi-atote