Formae aliae

+/-

Notatio

+/-

A voce Palaeograeca  χρῶμα  (chrōma, color), propter colores varios temperamentorum.

Nomen substantivum

+/-

chrōm|ium, -iī (neut.; materiale)

  1. Elementum chemicum cuius numerus atomicus 24 est.

Declinatio

+/-
n. sing. plur.
nom. chrōmium
I
gen. chrōmiī
chrōmī
II
dat. chrōmiō
III
acc. chrōmium
IV
abl. chrōmiō
VI
voc. chrōmium
V

Dictiones collatae

+/-
Systema Periodicum
H
He
Li Be
B C N O F Ne
Na Mg
Al Si P S Cl Ar
K Ca
Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr
Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Lu Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra **
Lr Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Nh Fl Mc Lv Ts Og

* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No

Translationes

+/-

Anglice

chromium en: chromium est metallumchromium is a metal

Germanice

Chrom neut. de

Iaponice

クロム (kuromu) ja

Polonice

chrom masc. pl

Ruthenice

хром (χrom, masc.) ru

Formae affines

+/-
  chromium etiam dictio est in aliis linguis: