Solum Latinissime Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
latinissime.

Latīnissimē

+/-

Appellatio pronuntiatusque

+/-
 API: /latiːˈnis.simeː/(classice)
Syllabificatio phonetica: La·tī·nis·si·mē — morphologica: Latin-issim-e

Formae aliae

+/-

Notatio

+/-
(Sup.) ← LatineLatīnē

Adverbium

+/-

Latīnissimē

  1. Excellenter Latinē (loqui apertissimē, clarissimē, planissimē).

Usus

+/-

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

  • Accipere aditum fateor me ferre non posse, idque corruptum esse flagitiose, non nego. Sed, ut ingenue dicam, non magis arridet coeptus, et occeptus aditus. Coeptum iter, pro incepto, ut et amicitia coepta, optime et Latinissime dicuntur: sed coeptus aditus pro primo aditu videntur aures Latinae respuere: meis saltem gravis accidit haec locutio, quamvis Latinas eas esse minime iactitem. —Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum Iusti Lipsii (1547-1606). Tomus 3, Iohannis Georgii Graevii et Nicolai Heinsii epistolae. Mutuae. Epistola DCXXIX. Ioh. Geor. Graevius Nic. Heinsio. Vianam.

Discretiva

  Latinissime dictio est in variis linguis:

Formae affines

+/-

Latīnissime

+/-
Proprietates grammaticales
+/-
Forma Modus flexurae originis
Latīnissime casus vocativus singularis · genus masculinum adiectivi Latīnissimus (Latīnus superlativus)
Appellatio pronuntiatusque
+/-
 API: /latiːˈnis.sime/(classice)
Syllabificatio phonetica: La·tī·nis·si·me — morphologica: Latin-issim-e