LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /adˈwentus/(classice)
Syllabificatio phonetica: ad·ven·tus — morphologica: ad-vent-us

NotatioRecensere

Latine: adveniō

ParticipiumRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
adventus
perfectum passiva participium­ nominativo adveniō

DeclinatioRecensere

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. adventus adventa adventum nom. adventī adventae adventa
gen. adventī adventae adventī gen. adventōrum adventārum adventōrum
dat. adventō adventae adventō dat. adventīs adventīs adventīs
acc. adventum adventam adventum acc. adventōs adventās adventa
abl. adventō adventā adventō abl. adventīs adventīs adventīs
voc. advente adventa adventum voc. adventī adventae adventa

Nomen substantivumRecensere

advent|us, -ūs masc.

  1. √ Factum adveniendi.
  2. Spatium temporis in religione christiana ante nativitatem domini.

DeclinatioRecensere

m. sing. plur.
nom. adventus adventūs I
gen. adventūs adventuum II
dat. adventuī adventibus III
acc. adventum adventūs IV
abl. adventū adventibus VI
voc. adventus adventūs V

TranslationesRecensere

Discretiva

  adventus dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

adventūsRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
adventūs casus genitivus singularis substantivi adventus
adventūs casus nominativus pluralis substantivi adventus
adventūs casus accusativus pluralis substantivi adventus
adventūs casus vocativus pluralis substantivi adventus
AppellatioRecensere
 API: /adˈwentuːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: ad·ven·tūs — morphologica: ad-vent-us