Appellatio pronuntiatusque

+/-
tempus API: /ˈtempus/(classice)

Notatio

+/-

A radice Protindeuropaea *temp- “tendo.” (Watkins, 2000, p. 90, Pokorny, 1959, pp. 1064–1065) Sensus indicans partem corporis fortasse proprie dicitur alteram dictionem esse. [?]

Nomen substantivum

+/-

temp|us, -ŏris neut.

  1. Spatium durationis.
    1. Intervallum.
  2. Duratio generaliter, sine divisionibus.
  3. (praecipue pl.) Spatium, in utroque capitis latere, post oculum frontemque, super mala, et ante aurem.

Declinatio

+/-
n. sing. plur.
nom. tempus tempora I
gen. temporis temporum II
dat. temporī temporibus III
acc. tempus tempora IV
abl. tempore temporibus VI
voc. tempus tempora V

Loci

+/-
Gaius Suetonius Tranquillus
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

+/-

saec. I.

Usus

+/-

Translationes

+/-
Duratiodilatare ▼
Duratiocollabi ▲
Duratio generaliter, sine divisionibusdilatare ▼
Duratio generaliter, sine divisionibuscollabi ▲
Pars corporisdilatare ▼
Pars corporiscollabi ▲