LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /aˈmaːtriːks/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·mā·trīx — morphologica: amat-rix

NotatioRecensere

← Latineamō (amāre)

Nomen substantivumRecensere

amātrī|x, -cis fem.

  1. Quae amat

DeclinatioRecensere

f. sing. plur.
nom. amātrīx amātrīcēs I
gen. amātrīcis amātrīcum II
dat. amātrīcī amātrīcibus III
acc. amātrīcem amātrīcēs IV
abl. amātrīce amātrīcibus VI
voc. amātrīx amātrīcēs V

Dictiones collataeRecensere

Collocationes

TranslationesRecensere

Quae amatdilatare ▼
Quae amatcollabi ▲

LociRecensere

Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • nam et ipsa continentia, cum frenat cohibetque libidines, simul et adpetit bonum, ad cuius inmortalitatem tendimus, et respuit malum, cum quo in hac mortalitate contendimus. illius quippe amatrix et spectatrix, huius vero et hostis et testis est, et decus adpetens et dedecus fugiens. non utique in cupiditatibus frenandis continentia laboraret, si nihil nos contra quod deceret liberet, si nihil nostrae bonae voluntati ex mala concupiscentia repugnaret. —De continentia Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De continentia (Universitas Turicensis). Caput § 6, p. 3 — amatrix
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: amatrix.