Trisambig poseidon.jpg Solum bun Dacoromane
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
bun.

DacoromaneRecensere

AppellatioRecensere

 API: /bun/
Syllabificatio phonetica: bun — morphologica: bun

NotatioRecensere

Latine: bonus.

Nomen substantivumRecensere

bun neut. (plur. bunuri)

  1. Bonum || id quod est honestum, utile, iucundum.

DeclinatioRecensere

N24 inarticulat. articulat.
n. sing. plur. sing. plur.
nom.
acc.
bun bunuri bunul bunurile
gen.
dat.
bun bunuri bunului bunurilor

Nomen adiectivumRecensere

bun, ~ă ( plur. ~i, ~e )

  1. Bonus (-a, -um) || non solum dicitur de hominibus, sed etiam de omnibus rebus, quae absoluta sunt, perfecta, convenientia naturae, et quae gratiam, voluptatem, utilitatem, commoditatem aliquam habent.

DeclinatioRecensere

A1 inarticulatum articulatum
Genus masculinum femininum masculinum femininum
Num. sing. plur. sing. plur. sing. plur. sing. plur.
nom.
acc.
bun buni bună bune bunul bunii buna bunele
gen.
dat.
bun buni bune bune bunului bunilor bunei bunelor

Dictiones collataeRecensere

Antonyma · contraria
Composita

Dictiones derivataeRecensere