Discretiva

  dilata dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

dīlātaRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
dīlāta casus nominativus singularis · genus femininum participii dīlātus
dīlāta casus vocativus singularis · genus femininum participii dīlātus
dīlāta casus nominativus pluralis · genus neutrum participii dīlātus
dīlāta casus accusativus pluralis · genus neutrum participii dīlātus
dīlāta casus vocativus pluralis · genus neutrum participii dīlātus
AppellatioRecensere
 API: /diːˈlaːta/(classice)
Syllabificatio phonetica: dī·lā·ta — morphologica: di-lat-a

dīlātāRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dīlātā secunda singularis praesens activa imperativus dīlātō (dīlātāre)
Forma Modus flexurae originis
dīlātā casus ablativus singularis · genus femininum participii dīlātus
AppellatioRecensere
 API: /diːˈlaːtaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: dī·lā·tā — morphologica: di-lat-a

DacoromaneRecensere

dilataRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dilata tertia singularis imperfectum activa indicativus dilata
AppellatioRecensere
 API: /dilaˈta/
Syllabificatio phonetica: di·la·ta — morphologica: dilat-a

FrancogalliceRecensere

dilataRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dilata tertia singularis perfectum activa indicativus dilater
AppellatioRecensere
 API: [dilaˈta]
Syllabificatio phonetica: di·la·ta — morphologica: di-lat-a

ItaliceRecensere

dilataRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dilata tertia singularis praesens activa indicativus dilatare
dilata secunda singularis praesens activa imperativus dilatare
Forma Modus flexurae originis
dilata forma singularis · genus femininum adiectivi dilato
AppellatioRecensere
 API: /diˈlata/
Syllabificatio phonetica: di·la·ta — morphologica: dilat-a

LusitaneRecensere

dilataRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dilata tertia singularis praesens activa indicativus dilatar
dilata secunda singularis praesens affirmativa imperativus dilatar
AppellatioRecensere
 API: [dɨˈłatɜ](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: di·la·ta — morphologica: di-lat-a

LociRecensere

Titus Livius -58/+17P. Ovidius Naso -42…+18Lucius Annaeus Seneca -3/+65 Petronius Arbiter ca. 14-66 Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

class.

  • Debebatur omnium consensu consuli triumphus, sed dilata res est tribuno de lege agente; id antiquius consuli fuit. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

class.

  • Dumque ibi perluitur solita Titania lympha,
ecce nepos Cadmi dilata parte laborum
per nemus ignotum non certis passibus errans
pervenit in lucum: sic illum fata ferebant. —Metamorphoses Ovidii Nasonis [3][2]

class.

  • Itaque agenda est contra se causa absentis et in suspenso ira retinenda; potest enim poena dilata exigi, non potest exacta revocari. —De ira Senecae [4][2]

saec. I.

  • Non est dilata fallacia, sed ad latus navigii furtim processimus capitaque cum superciliis denudanda tonsori praebuimus. —Satyricon T. Petronii Arbitri [5][2]

Latinitas postclassicaRecensere

saec. II.

  • hi sunt qui trepidant et ad omnia fulgura pallent,
cum tonat, exanimes primo quoque murmure caeli,
non quasi fortuitus nec ventorum rabie sed
iratus cadat in terras et iudicet ignis.
illa nihil nocuit, cura graviore timetur
proxima tempestas velut hoc dilata sereno. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [6][2]

Latinitas humanisticaRecensere

saec. XIV.

  • Neve diu dilata nimis spes vestra putetur?
Cunta prius cunti mortales ista videbunt,
Quam decies latum Saturnus cinxerit orbem
Limite retrogrado. Placida sic Virgine captus
Iam rapior; sacri sic mulcent ubera lactis!
Talia narrantem cunti gaudentibus alis
Celicole umbrabant atque agmina nuntia pacis. —Africa Petrarcae [7][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber III, caput 10, [2] — dilata
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Vicicitatio: dilata.
  3. 3.0 3.1 Publius Ovidius Naso - Metamorphoseon libri XV. (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, Actaeon, versus 174. — dilata
  4. 4.0 4.1 Lucius Annaeus Seneca - De ira, libri III. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 2. 22, versus [4] — dilata
  5. 5.0 5.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. CIII. — dilata
  6. 6.0 6.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura XIII, versus 228 — dilata
  7. 7.0 7.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Africa. (Universitas Turicensis): § 7.: 720 — dilata