Discretiva

  forato dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

forātōRecensere

Proprietates grammaticales1Recensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
forātō secunda singularis futurum activa imperativus forō (forāre)
forātō tertia singularis futurum activa imperativus forō (forāre)
AppellatioRecensere
 API: /foˈraːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fo·rā·tō — morphologica: for-ato
Proprietates grammaticales2Recensere
Forma Modus flexurae originis
forātō casus dativus singularis · genus masculinum participii forātus
forātō casus ablativus singularis · genus masculinum participii forātus
forātō casus dativus singularis · genus neutrum participii forātus
forātō casus ablativus singularis · genus neutrum participii forātus
AppellatioRecensere
 API: /foˈraːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fo·rā·tō — morphologica: forat-o
UsusRecensere
Latinitas postclassica

saec. IV. - saec. V.

  • Quo tempore etiam sternutamentum concitare non alienum erit hoc medicamento, quod ex his rebus conponitur: Veratri albi, castorei, struthii, quod est radix lanaria, piperis albi, singulorum denarios singulos. Haec contusa tenuiter forato cribro transmittantur; cum opus fuerit, per pinnam aut calamum scriptorium naribus insufflentur vel spicillo tincto in aqua et excusso naribus iniciantur. —De medicamentis liber Marcelli (fl. 395–415). Caput I.

ItaliceRecensere

foratoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
forato
perfectum
participium forare
AppellatioRecensere
 API: /foˈrato/
Syllabificatio phonetica: fo·ra·to — morphologica: forat-o