Discretiva

  instruebatis dictio est in variis linguis:

Formae affines +/-

Latine +/-

Proprietates grammaticales +/-

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
īnstruēbātis secunda pluralis imperfectum activa indicativus īnstruō (īnstruere)

Appellatio pronuntiatusque +/-

 API: /iːnstrueːˈbaːtis/(classice)
Syllabificatio phonetica: īn·stru·ē·bā·tis — morphologica: in-stru-ebatis