Discretiva

  pertinente dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
pertinente casus ablativus singularis participii pertinēns

AppellatioRecensere

 API: /per.tiˈnente/(classice)
Syllabificatio phonetica: per·ti·nen·te — morphologica: per-tin-ent-e

FrancogalliceRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
pertinente forma singularis · genus femininum adiectivi pertinent

AppellatioRecensere

pertinente API: [pɛʁ.tiˈnɑ̃t]
Syllabificatio phonetica: per·ti·nente — morphologica: per-tinent-e

LociRecensere

Titus Livius
-58…+17
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • dissimiles, inquis, causae sunt. nec mihi causas aequare propositum est: nihil novi factum purgare satis est. ceterum quod in rebus ad omnes pariter viros feminas pertinentibus fecisse eas nemo miratus est, in causa proprie ad ipsas pertinente miramur fecisse? quid autem fecerunt? superbas, me dius fidius, aures habemus si, cum domini servorum non fastidiant preces, nos rogari ab honestis feminis indignamur. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XXXIV, caput 5 — pertinente
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: pertinente.