Discretiva

  praesentibus dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
praesentibus casus dativus pluralis participii praesēns
praesentibus casus ablativus pluralis participii praesēns
praesentibus casus dativus pluralis substantivi praesēns
praesentibus casus ablativus pluralis substantivi praesēns

AppellatioRecensere

 API: /prae̯ˈsentibus/(classice)
Syllabificatio phonetica: prae·sen·ti·bus — morphologica: praes-ent-ibus

LociRecensere

Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassicaRecensere

saec. II.

  • forsitan expectes ut Gaditana canoro

incipiant prurire choro plausuque probatae ad terram tremulo descendant clune puellae, [spectant hoc nuptae iuxta recubante marito quod pudeat narrare aliquem praesentibus ipsis.] inritamentum veneris languentis et acres divitis urticae [maior tamen ista voluptas alterius sexus]; magis ille extenditur, et mox auribus atque oculis concepta urina movetur. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura XI, versus 166 — praesentibus
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: praesentibus.