Discretiva

  praesentissimum dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Modus flexurae originis
praesentissimum casus accusativus singularis · genus masculinum adiectivi praesentissimus (praesēns superlativus)
praesentissimum casus nominativus singularis · genus neutrum adiectivi praesentissimus (praesēns superlativus)
praesentissimum casus accusativus singularis · genus neutrum adiectivi praesentissimus (praesēns superlativus)
praesentissimum casus vocativus singularis · genus neutrum adiectivi praesentissimus (praesēns superlativus)

AppellatioRecensere

 API: /prae̯senˈtissimum/(classice)
Syllabificatio phonetica: prae·sen·tis·si·mum — morphologica: praes-ent-issim-um

LociRecensere

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

class.

  • per quem ingens sudor effunditur, idque praesentissimum auxilium est, sed in is tamen, in quibus praeter ardorem nulli dolores, nullus praecordiorum tumor, nihil prohibens vel in thorace vel in pulmone vel in faucibus, non ulcera, non deiectio, non profluvium alvi fuit. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • Melissophyllo sive melittaena si perunguantur alvi, non fugient apes; nullo enim magis flore gaudent. scopis eius examina facillime continentur. idem praesentissimum est contra ictus earum vesparumque et similium, sicut araneorum, item scorpionum, item contra volvarum strangulationes addito nitro, contra tormina e vino. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, 7. p. 2d — praesentissimum
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: praesentissimum.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXI, 86. p. 149 — praesentissimum