Discretiva

  referre dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
referre secunda singularis praesens passiva imperativus referō
referre
praesens activa infinitivus referō

AppellatioRecensere

 API: /reˈferre/(classice)
Syllabificatio phonetica: re·fer·re — morphologica: re-fer-re

FrancogalliceRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
referre prima singularis praesens activa indicativus referrer
referre tertia singularis praesens activa indicativus referrer
referre prima singularis praesens activa coniunctivus referrer
referre tertia singularis praesens activa coniunctivus referrer
referre secunda singularis praesens activa imperativus referrer
AppellatioRecensere
 API: [ʁəˈfɛʁ]
Syllabificatio phonetica: re·ferre — morphologica: re-ferr-e

LociRecensere

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas RomanaRecensere

class.

  • Prurigo maior est: nonnunquam umor exit, sed non multus, qui referre vel pus vel saniem videtur. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • referre arbitrantur, in quas partes sese iaculetur aut cuius stellae vires accipiat quasque similitudines reddat et quibus in locis emicet: tibiarum specie musicae arti portendere, … —Naturalis historia Plinii [3][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 28. p. [6a] — referre
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: referre.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 23. p. [92] — referre