SueciceRecensere

AppellatioRecensere

  • [ˈɧæːna]

NotatioRecensere

Lingua Nordica Antiqua stjarna ← lingua protogermanica *stirna-z, *stirnōn, -ēn; *stirrōn, -ēnlingua prisca Indoeuropaea *h₂ster- aut *(a)ster- [1]

Nomen substantivumRecensere

stjärna comm.

  1. stella (-ae fem.) || Corpus luminis quod in caelo videtur.

DeclinatioRecensere

Declinatio Suecica
singularis pluralis
indef. def. indef. def.
stjärna stjärnan stjärnor stjärnorna

Dictiones derivataeRecensere