LatineRecensere

Vicipaedia articulum habet de tributo.

AppellatioRecensere

 API: /triˈbuːtum/(classice)
Syllabificatio phonetica: tri·bū·tum — morphologica: tribut-um

NotatioRecensere

Latine: tribuō.

Nomen substantivumRecensere

tribūt|um, -ī neut.

  1. Pecunia quae rei publicae solvenda est.

DeclinatioRecensere

n. sing. plur.
nom. tribūtum tribūta I
gen. tribūtī tribūtōrum II
dat. tribūtō tribūtīs III
acc. tribūtum tribūta IV
abl. tribūtō tribūtīs VI
voc. tribūtum tribūta V

UsusRecensere

  • tributum in capita singula servorum ac liberorum imponere — (Liv.)

Dictiones collataeRecensere

Synonyma

TranslationesRecensere

LociRecensere

saec. XVIII.

  • Multa vero cum sint in societate civili necessaria instituta, quæ sine impensis sustineri nequeant, æquum est, ut hos sumtus pro rata parte conferant cives, quod tributorum nomine venit.[1]

Discretiva

  tributum dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
tribūtum
supinum­ accusativo tribuō
Forma Modus flexurae originis
tribūtum casus accusativus singularis substantivi tribūtus
tribūtum casus accusativus singularis · genus masculinum participii tribūtus
tribūtum casus nominativus singularis · genus neutrum participii tribūtus
tribūtum casus accusativus singularis · genus neutrum participii tribūtus
tribūtum casus vocativus singularis · genus neutrum participii tribūtus

AppellatioRecensere

 API: /triˈbuːtum/(classice)
Syllabificatio phonetica: tri·bū·tum — morphologica: tribut-um

Fontes