vincite
Discretiva
vincite dictio est in variis linguis: |
Formae affines
+/-vincite
+/-Proprietates grammaticales
+/-Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
vincite | secunda pluralis | praesens | activa | imperativus | vincō (vincere) |
Appellatio pronuntiatusque
+/-API: /ˈwinkite/ (classice) - Syllabificatio phonetica: vin·ci·te — morphologica: vinc-ite
vincīte
+/-Proprietates grammaticales
+/-Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
vincīte | secunda pluralis | praesens | activa | imperativus | vinciō (vincīre) |
Appellatio pronuntiatusque
+/-API: /winˈkiːte/ (classice) - Syllabificatio phonetica: vin·cī·te — morphologica: vinc-ite