LatineRecensere

adōrōRecensere

AppellatioRecensere

 API: /adˈoːroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ad·ō·rō — morphologica: ad-or-o

NotatioRecensere

ad + ōrō

Verbum transitivumRecensere

adōr|ō, -āre, -āvī, -ātum [1][2][3][4][5]

  1. Ad aliquem orare.
  2. Petere, rogare; praesertim ab dis.
  3. Venerari.

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
adōr- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. adōrō adōrem   adōrābam adōrārem adōrābō  
II. sing. adōrās adōrēs adōrā! adōrābās adōrārēs adōrābis adōrātō!
III. sing. adōrat adōret   adōrābat adōrāret adōrābit adōrātō!
I. plur. adōrāmus adōrēmus   adōrābāmus adōrārēmus adōrābimus  
II. plur. adōrātis adōrētis adōrāte! adōrābātis adōrārētis adōrābitis adōrātōte!
III. plur. adōrant adōrent   adōrābant adōrārent adōrābunt adōrantō!
Thema Vox passiva
adōr- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. adōror adōrer   adōrābar adōrārer adōrābor  
II. sing. adōrāris adōrēris adōrāre! adōrābāris adōrārēris adōrāberis adōrātor!
III. sing. adōrātur adōrētur   adōrābātur adōrārētur adōrābitur adōrātor!
I. plur. adōrāmur adōrēmur   adōrābāmur adōrārēmur adōrābimur  
II. plur. adōrāminī adōrēminī adōrāminī! adōrābāminī adōrārēminī adōrābiminī
III. plur. adōrantur adōrentur   adōrābantur adōrārentur adōrābuntur adōrantor!
Thema Vox activa
adōrāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. adōrāvī adōrāverim adōrāveram adōrāvissem adōrāverō
II. sing. adōrāvistī adōrāveris adōrāverās adōrāvissēs adōrāveris
III. sing. adōrāvit adōrāverit adōrāverat adōrāvisset adōrāverit
I. plur. adōrāvimus adōrāverimus adōrāverāmus adōrāvissēmus adōrāverimus
II. plur. adōrāvistis adōrāveritis adōrāverātis adōrāvissētis adōrāveritis
III. plur. adōrāvērunt adōrāverint adōrāverant adōrāvissent adōrāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
adōrāre adōrāvisse adōrātūrum,
-am, -um esse
adōrāns   adōrātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
adōrārī adōrātum,
-am, -um esse
adōrātum īrī   adōrātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
adōrandī adōrandus, -a, -um adōrātum adōrātū

Dictiones collataeRecensere

Composita

Dictiones derivataeRecensere

TranslationesRecensere

Ad aliquem oraredilatare ▼
Ad aliquem orarecollabi ▲
Petere, rogaredilatare ▼
Petere, rogarecollabi ▲

Discretiva

  adoro dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

HispaniceRecensere

adoroRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
adoro prima singularis praesens activa indicativus adorar
AppellatioRecensere
 API: [aˈðoɾo]
Syllabificatio phonetica: a·do·ro — morphologica: ad-or-o

ItaliceRecensere

adoroRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
adoro prima singularis praesens activa indicativus adorare
AppellatioRecensere
 API: /aˈdoro/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·do·ro — morphologica: ad-or-o

LusitaneRecensere

adoroRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
adoro prima singularis praesens activa indicativus adorar
AppellatioRecensere
 API: [ɜˈdɔru](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: a·do·ro — morphologica: ad-or-o

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. I, p. 100 — “ĂDŌRO, as, āvi, ātum, are, a. 1. (ad et oro)”
  2. 2.0 2.1 Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. I, p. 55 — “ăd-ōro, avi, atum, āre, 1. v. a.”
  3. 3.0 3.1 Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — ad-ōro, āvī, ātum, āre (tom. 1, p. 148)
  4. 4.0 4.1 Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum)adorare
  5. 5.0 5.1 Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum)adoro