Discretiva

  fascinato dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

fascinātōRecensere

Proprietates grammaticales1Recensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fascinātō secunda singularis futurum activa imperativus fascinō (fascināre)
fascinātō tertia singularis futurum activa imperativus fascinō (fascināre)
AppellatioRecensere
 API: /faskiˈnaːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·tō — morphologica: fascin-ato
Proprietates grammaticales2Recensere
Forma Modus flexurae originis
fascinātō casus dativus singularis · genus masculinum participii fascinātus
fascinātō casus ablativus singularis · genus masculinum participii fascinātus
fascinātō casus dativus singularis · genus neutrum participii fascinātus
fascinātō casus ablativus singularis · genus neutrum participii fascinātus
AppellatioRecensere
 API: /faskiˈnaːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·tō — morphologica: fascinat-o

UsusRecensere

  • verum Guisius seu fratris praestigiis, seu vanis Carafarum promissis fascinato animo neminem audiebat, sed in sententia cum Carafa perstabat, et omni mora omissa ad regnum recta properandum esse contendebat. —Historiae Sui Temporis Iacobi Augusti Thuani. (Liber XVIII. 1543-1560)

ItaliceRecensere

fascinatoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fascinato
perfectum
participium fascinare
AppellatioRecensere
 API: /faʃ.ʃiˈnato/
Syllabificatio phonetica: fa·sci·na·to — morphologica: fascinat-o