LatineRecensere

fīnisRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈfiːnis/(classice)
Syllabificatio phonetica: fī·nis — morphologica: fin-is

Nomen substantivumRecensere

fīn|is, -is masc., fem.

  1. Terminus; linea, res, vel tempus aliquid definiens.
  2. (Meton.) plur., regio quae certis finibus continetur.

DeclinatioRecensere

mf. sing. plur.
nom. fīnis fīnēs I
gen. fīnis fīnium II
dat. fīnī fīnibus III
acc. fīnem fīnēs IV
abl. fīne
fīnī
fīnibus VI
voc. fīnis fīnēs V

Dictiones derivataeRecensere

TranslationesRecensere

Linea, res, vel tempus aliquid definiensdilatare ▼
Linea, res, vel tempus aliquid definienscollabi ▲
Regio quae certis finibus contineturdilatare ▼
Regio quae certis finibus contineturcollabi ▲

Discretiva

  finis dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

fīnīsRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fīnīs secunda singularis praesens activa indicativus fīniō
AppellatioRecensere
 API: /ˈfiːniːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: fī·nīs — morphologica: fin-is

FrancogalliceRecensere

finisRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
finis prima singularis praesens activa indicativus finir
finis secunda singularis praesens activa indicativus finir
finis secunda singularis praesens activa imperativus finir
finis prima singularis perfectum activa indicativus finir
finis secunda singularis perfectum activa indicativus finir
Forma Modus flexurae originis
finis forma pluralis · genus masculinum adiectivi fini
AppellatioRecensere
 API: [fiˈni]
Syllabificatio phonetica: fi·nis — morphologica: fin-is

LociRecensere

Caesar Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Nam ut primo de ipsis aequalibus dicam; unum ad unum, duo ad duo, tria ad tria, quatuor ad quatuor, ac deinceps si persequar, quis finis erit, cum ipsius numeri finis nullus sit? —De musica Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De musica (Universitas Turicensis). Liber primus. Caput XI, p. 18. — finis
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: finis.