Discretiva

  generi dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

generīRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
generī casus genitivus singularis substantivi gener
generī casus nominativus pluralis substantivi gener
generī casus vocativus pluralis substantivi gener
generī casus dativus singularis substantivi genus
AppellatioRecensere
 API: /ˈgeneriː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ge·ne·rī — morphologica: gener-i

ItaliceRecensere

generiRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
generi secunda singularis praesens activa indicativus generare
generi prima singularis praesens activa coniunctivus generare
generi secunda singularis praesens activa coniunctivus generare
generi tertia singularis praesens activa coniunctivus generare
generi tertia singularis praesens activa imperativus generare
Forma Modus flexurae originis
generi forma pluralis substantivi genere
generi forma pluralis substantivi genero
AppellatioRecensere
 API: /ˈd͡ʒɛneri/
Syllabificatio phonetica: ge·ne·ri — morphologica: gener-i

LociRecensere

M. Tullius Cicero
-106…-43
C. Plinius Secundus
23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n.)

  • etenim si isti callidi rerum aestimatores prata et areas quasdam magno aestimant, quod ei generi possessionum minime quasi noceri potest, quanti est aestimanda virtus, quae nec eripi nec subripi potest, neque naufragio neque incendio amittitur, nec tempestatum nec temporum perturbatione mutatur! —Paradoxa stoicorum ad M. Brutum Ciceronis [1][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Malorum pirorumque generi adnumerentur iure mespila atque sorva. mespilis tria genera: anthedon, setania; tertium degenerat, anthedoni tamen similius, quod Gallicum vocant. setaniae maius pomum candidiusque, acini molliore ligno; ceteris minus pomum, sed odore praestantius et quod diutius servetur. arbor ipsa de amplissimis. folia ante quam decidant rubescunt; radices multae atque altae et ideo inexstirpabiles. non fuit haec arbor in Italia Catonis aevo. —Naturalis historia Plinii [3]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Paradoxa stoicorum ad M. Brutum. (The Latin Library): Paradoxon VI. 2 [51] — generi
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: generi.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XV, cap. 22, [84] — generi