LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈlokoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: lo·cō — morphologica: loc-o

Verbum transitivumRecensere

loc|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. √ In loco ponere.
    locare fundamenta urbis
  2. (Fig.) constituere.
    prudentia locata est in delectu bonorum et malorum
  3. Collocare.
    milites novis hibernaculis locare
    locare puellam in matrimonium
  4. Mercede pacta quippiam alicui utendum concedere.
    fundum alicui locare

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
loc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. locō locem   locābam locārem locābō  
II. sing. locās locēs locā! locābās locārēs locābis locātō!
III. sing. locat locet   locābat locāret locābit locātō!
I. plur. locāmus locēmus   locābāmus locārēmus locābimus  
II. plur. locātis locētis locāte! locābātis locārētis locābitis locātōte!
III. plur. locant locent   locābant locārent locābunt locantō!
Thema Vox passiva
loc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. locor locer   locābar locārer locābor  
II. sing. locāris locēris locāre! locābāris locārēris locāberis locātor!
III. sing. locātur locētur   locābātur locārētur locābitur locātor!
I. plur. locāmur locēmur   locābāmur locārēmur locābimur  
II. plur. locāminī locēminī locāminī! locābāminī locārēminī locābiminī
III. plur. locantur locentur   locābantur locārentur locābuntur locantor!
Thema Vox activa
locāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. locāvī locāverim locāveram locāvissem locāverō
II. sing. locāvistī locāveris locāverās locāvissēs locāveris
III. sing. locāvit locāverit locāverat locāvisset locāverit
I. plur. locāvimus locāverimus locāverāmus locāvissēmus locāverimus
II. plur. locāvistis locāveritis locāverātis locāvissētis locāveritis
III. plur. locāvērunt locāverint locāverant locāvissent locāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
locāre locāvisse locātūrum,
-am, -um esse
locāns   locātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
locārī locātum,
-am, -um esse
locātum īrī   locātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
locandī locandus, -a, -um locātum locātū

UsusRecensere

  1. Quum sol ita locatus fuisset, ut lunam suo lumine non posset attingere. (Cic. 1. de republ. 15.)
  2. Arte, quae possunt locare homines in amplissimo gradu dignitatis. (Id. Mur. 14. 30.)
  3. Virginem habeo grandem, neque eam queo locare cuiquam. (Plaut. Aulul. 2. 2. 14.)
  4. Ego operam meam tribus nummis hodie locavi ad artes nugatorias. (Id. Trin. 4. 2.)

Dictiones derivataeRecensere

Composita

TranslationesRecensere

In loco poneredilatare ▼
In loco ponerecollabi ▲
Constitueredilatare ▼
Constituerecollabi ▲
Collocaredilatare ▼
Collocarecollabi ▲
Mercede pacta quippiam alicui utendum concederedilatare ▼
Mercede pacta quippiam alicui utendum concederecollabi ▲

Discretiva

  loco dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

locōRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
locō casus dativus singularis substantivi locus
locō casus ablativus singularis substantivi locus
AppellatioRecensere
 API: /ˈlokoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: lo·cō — morphologica: loc-o

ItaliceRecensere

locoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
loco prima singularis praesens activa indicativus locare
AppellatioRecensere
 API: /ˈloko/
Syllabificatio phonetica: lo·co — morphologica: loc-o

LusitaneRecensere

locoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
loco prima singularis praesens activa indicativus locar
AppellatioRecensere
 API: [ˈłɔku](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: lo·co — morphologica: loc-o

LociRecensere

P. Ovidius Naso -42…+18Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • scit bene venator, cervis ubi retia tendat,
scit bene, qua frendens valle moretur aper;
aucupibus noti frutices; qui sustinet hamos,
novit quae multo pisce natentur aquae:
tu quoque, materiam longo qui quaeris amori,
ante frequens quo sit disce puella loco.
non ego quaerentem vento dare vela iubebo,
nec tibi, ut invenias, longa terenda via est. —Ars amatoria Ovidii Nasonis [1][2]

class.

  • Calor autem articulorum prout in pedibus manibusve aut alia qualibet parte sic est ut eo loco nervi contrahantur, aut si id membrum ex levi causa fatigatum aeque frigido calidoque offenditur, podagram cheragramve, vel eius articuli, in quo id sentitur, morbum futurum esse denuntiat. —De Medicina Celsi [3]

saec. I.

  • ceterum aeterna caelestibus est natura intexentibus mundum intextuque concretis, potentia autem ad terram magnopere eorum pertinens, quae propter effectus claritatemque et magnitudinem in tanta subtilitate nosci potuerunt, sicut suo demonstrabimus loco. —Naturalis historia Plinii [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Ars amatoria. (Bibliotheca Augustana): Liber primus, versus 50. — loco
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: loco.
  3. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber secundus, 7. p. 6 — loco
  4. 4.0 4.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, 6. p. 30 — loco