LatineRecensere

serōRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈseroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: se·rō — morphologica: ser-o

serō (sertum)Recensere

Notatio1Recensere

← Protindeuropaee *ser-

Verbum transitivumRecensere

sĕr|ō, -ere, -uī, -tum

  1. Concinnare, redimire.

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
ser- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. serō seram   serēbam sererem seram  
II. sing. seris serās sere! serēbās sererēs serēs seritō!
III. sing. serit serat   serēbat sereret seret seritō!
I. plur. serimus serāmus   serēbāmus sererēmus serēmus  
II. plur. seritis serātis serite! serēbātis sererētis serētis seritōte!
III. plur. serunt serant   serēbant sererent serent seruntō!
Thema Vox passiva
ser- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. seror serar   serēbar sererer serar  
II. sing. sereris serāris serere! serēbāris sererēris serēris seritor!
III. sing. seritur serātur   serēbātur sererētur serētur seritor!
I. plur. serimur serāmur   serēbāmur sererēmur serēmur  
II. plur. seriminī serāminī seriminī! serēbāminī sererēminī serēminī
III. plur. seruntur serantur   serēbantur sererentur serentur seruntor!
Thema Vox activa
seru- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. seruī seruerim serueram seruissem seruerō
II. sing. seruistī serueris seruerās seruissēs serueris
III. sing. seruit seruerit seruerat seruisset seruerit
I. plur. seruimus seruerimus seruerāmus seruissēmus seruerimus
II. plur. seruistis serueritis seruerātis seruissētis serueritis
III. plur. seruērunt seruerint seruerant seruissent seruerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
serere seruisse sertūrum,
-am, -um esse
serēns   sertūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
serī sertum,
-am, -um esse
sertum īrī   sertus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
serendī serendus, -a, -um sertum sertū

TranslationesRecensere

serō (satum)Recensere

Notatio2Recensere

← Protindeuropaee *si-sH₁-
Vide radicem sa.

Verbum transitivumRecensere

sĕr|ō, -ere, sēvī, sătum

  1. Semina dispergere.

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
ser- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. serō seram   serēbam sererem seram  
II. sing. seris serās sere! serēbās sererēs serēs seritō!
III. sing. serit serat   serēbat sereret seret seritō!
I. plur. serimus serāmus   serēbāmus sererēmus serēmus  
II. plur. seritis serātis serite! serēbātis sererētis serētis seritōte!
III. plur. serunt serant   serēbant sererent serent seruntō!
Thema Vox passiva
ser- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. seror serar   serēbar sererer serar  
II. sing. sereris serāris serere! serēbāris sererēris serēris seritor!
III. sing. seritur serātur   serēbātur sererētur serētur seritor!
I. plur. serimur serāmur   serēbāmur sererēmur serēmur  
II. plur. seriminī serāminī seriminī! serēbāminī sererēminī serēminī
III. plur. seruntur serantur   serēbantur sererentur serentur seruntor!
Thema Vox activa
sēv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. sēvī sēverim sēveram sēvissem sēverō
II. sing. sēvistī sēveris sēverās sēvissēs sēveris
III. sing. sēvit sēverit sēverat sēvisset sēverit
I. plur. sēvimus sēverimus sēverāmus sēvissēmus sēverimus
II. plur. sēvistis sēveritis sēverātis sēvissētis sēveritis
III. plur. sēvērunt sēverint sēverant sēvissent sēverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
serere sēvisse satūrum,
-am, -um esse
serēns   satūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
serī satum,
-am, -um esse
satum īrī   satus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
serendī serendus, -a, -um satum satū

TranslationesRecensere

serō (serāre)Recensere

Notatio3Recensere

Latine: sera

Verbum transitivumRecensere

sĕr|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Seram obdere.

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
ser- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. serō serem   serābam serārem serābō  
II. sing. serās serēs serā! serābās serārēs serābis serātō!
III. sing. serat seret   serābat serāret serābit serātō!
I. plur. serāmus serēmus   serābāmus serārēmus serābimus  
II. plur. serātis serētis serāte! serābātis serārētis serābitis serātōte!
III. plur. serant serent   serābant serārent serābunt serantō!
Thema Vox passiva
ser- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. seror serer   serābar serārer serābor  
II. sing. serāris serēris serāre! serābāris serārēris serāberis serātor!
III. sing. serātur serētur   serābātur serārētur serābitur serātor!
I. plur. serāmur serēmur   serābāmur serārēmur serābimur  
II. plur. serāminī serēminī serāminī! serābāminī serārēminī serābiminī
III. plur. serantur serentur   serābantur serārentur serābuntur serantor!
Thema Vox activa
serāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. serāvī serāverim serāveram serāvissem serāverō
II. sing. serāvistī serāveris serāverās serāvissēs serāveris
III. sing. serāvit serāverit serāverat serāvisset serāverit
I. plur. serāvimus serāverimus serāverāmus serāvissēmus serāverimus
II. plur. serāvistis serāveritis serāverātis serāvissētis serāveritis
III. plur. serāvērunt serāverint serāverant serāvissent serāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
serāre serāvisse serātūrum,
-am, -um esse
serāns   serātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
serārī serātum,
-am, -um esse
serātum īrī   serātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
serandī serandus, -a, -um serātum serātū

TranslationesRecensere

sērōRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈseːroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: sē·rō — morphologica: ser-o

Notatio4Recensere

Latine: sērus

AdverbiumRecensere

sērō (comparativus: sērius, superlativus: sērissimē)

  1. Ad horam diei seram.
  2. Ad tempus serum.
  3. Nimis sero.

TranslationesRecensere

Discretiva

  sero dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

sērōRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
sērō casus dativus singularis substantivi sērum
sērō casus ablativus singularis substantivi sērum
sērō casus dativus singularis · genus masculinum adiectivi sērus
sērō casus ablativus singularis · genus masculinum adiectivi sērus
sērō casus dativus singularis · genus neutrum adiectivi sērus
sērō casus ablativus singularis · genus neutrum adiectivi sērus
AppellatioRecensere
 API: /ˈseːroː/(classice)
Syllabificatio phonetica: sē·rō — morphologica: ser-o