LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈaːktum/(classice)
actum 
API: /ˈaktum/(classice)
Syllabificatio phonetica: āc·tum — morphologica: act-um

NotatioRecensere

actus, participium ab ago.

Nomen substantivumRecensere

āct|um, -ī (neut.; praecipue plur.)

  1. Res gesta, praesertim a Senatu vel alio grege.

DeclinatioRecensere

n. sing. plur.
nom. āctum ācta I
gen. āctī āctōrum II
dat. āctō āctīs III
acc. āctum ācta IV
abl. āctō āctīs VI
voc. āctum ācta V

Dictiones collataeRecensere

Collocationes

Dictiones derivataeRecensere

LociRecensere

Latinitas RomanaRecensere

class.

Discretiva

  actum dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
āctum
supinum­ accusativo agō
Forma Modus flexurae originis
āctum casus accusativus singularis substantivi āctus
āctum casus accusativus singularis · genus masculinum participii āctus
āctum casus nominativus singularis · genus neutrum participii āctus
āctum casus accusativus singularis · genus neutrum participii āctus
āctum casus vocativus singularis · genus neutrum participii āctus

AppellatioRecensere

 API: /ˈaːktum/(classice)
Syllabificatio phonetica: āc·tum — morphologica: act-um