LatineRecensere

ligōRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈligoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: li·gō — morphologica: lig-o

NotatioRecensere

← Protindeuropaee *lig-, a radice *leig- “ligare.”

Verbum transitivumRecensere

lig|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Copulam ad res applicare, vincire.

ConiugatioRecensere

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
lig- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. ligō ligem   ligābam ligārem ligābō  
II. sing. ligās ligēs ligā! ligābās ligārēs ligābis ligātō!
III. sing. ligat liget   ligābat ligāret ligābit ligātō!
I. plur. ligāmus ligēmus   ligābāmus ligārēmus ligābimus  
II. plur. ligātis ligētis ligāte! ligābātis ligārētis ligābitis ligātōte!
III. plur. ligant ligent   ligābant ligārent ligābunt ligantō!
Thema Vox passiva
lig- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. ligor liger   ligābar ligārer ligābor  
II. sing. ligāris ligēris ligāre! ligābāris ligārēris ligāberis ligātor!
III. sing. ligātur ligētur   ligābātur ligārētur ligābitur ligātor!
I. plur. ligāmur ligēmur   ligābāmur ligārēmur ligābimur  
II. plur. ligāminī ligēminī ligāminī! ligābāminī ligārēminī ligābiminī
III. plur. ligantur ligentur   ligābantur ligārentur ligābuntur ligantor!
Thema Vox activa
ligāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. ligāvī ligāverim ligāveram ligāvissem ligāverō
II. sing. ligāvistī ligāveris ligāverās ligāvissēs ligāveris
III. sing. ligāvit ligāverit ligāverat ligāvisset ligāverit
I. plur. ligāvimus ligāverimus ligāverāmus ligāvissēmus ligāverimus
II. plur. ligāvistis ligāveritis ligāverātis ligāvissētis ligāveritis
III. plur. ligāvērunt ligāverint ligāverant ligāvissent ligāverint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
ligāre ligāvisse ligātūrum,
-am, -um esse
ligāns   ligātūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
ligārī ligātum,
-am, -um esse
ligātum īrī   ligātus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
ligandī ligandus, -a, -um ligātum ligātū

UsusRecensere

Anglice: hands tied behind (one’s) back

Dictiones derivataeRecensere

Composita

TranslationesRecensere

Copulam ad res applicaredilatare ▼
Copulam ad res applicarecollabi ▲

Nomen substantivumRecensere

lig|ō, -ōnis masc.

  1. Instrumentum rusticum, qui in terram subigitando et sarriendo adhibetur; species asciae aut unius dentis aut bidens.
  2. Instrumentum rusticum lato ferro, herbis et radicibus evellendis, purgandoque agro et terrae fodiendae aptum.
  3. (Meton.) agricultura.

DeclinatioRecensere

m. sing. plur.
nom. ligō ligōnēs I
gen. ligōnis ligōnum II
dat. ligōnī ligōnibus III
acc. ligōnem ligōnēs IV
abl. ligōne ligōnibus VI
voc. ligō ligōnēs V

TranslationesRecensere

Instrumentum rusticumdilatare ▼
Instrumentum rusticumcollabi ▲
Instrumentum rusticum terrae fodiendae aptumdilatare ▼
Instrumentum rusticum terrae fodiendae aptumcollabi ▲
Agriculturadilatare ▼
Agriculturacollabi ▲

Discretiva

  ligo dictio est in variis linguis:

Formae affinesRecensere

HispaniceRecensere

ligoRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
ligo prima singularis praesens activa indicativus ligar
AppellatioRecensere
 API: [ˈliɣo]
Syllabificatio phonetica: li·go — morphologica: lig-o

Nexus externiRecensere

  • Ligo — Lexicon Universale
  • Ligo 2 — Dictionary of Greek and Roman Antiquities (Anglice)