Trisambig poseidon.jpg Solum pax Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Pax.

LatineRecensere

Vicipaedia articulum habet de pace.

AppellatioRecensere

 API: /ˈpaːks/(classice)
Syllabificatio phonetica: pāx — morphologica: pax

NotatioRecensere

← a lingua Protoitalica: *pāks ← a lingua Protoindoeuropaea: *péh₂ḱ-s

Nomen substantivumRecensere

|x, -cis fem.

  1. √ Publica tranquilitas et concordia
  2. Indutiae; belli absentiae.
  3. quietudo.

DeclinatioRecensere

f. sing. plur.
nom. pāx pācēs I
gen. pācis pācum II
dat. pācī pācibus III
acc. pācem pācēs IV
abl. pāce pācibus VI
voc. pāx pācēs V

Dictiones collataeRecensere

Antonyma · contraria

  1. seditiō, mōtus
  2. bellum

Composita

Dictiones derivataeRecensere

Composita

TranslationesRecensere

Publica tranquilitas et concordiadilatare ▼
Publica tranquilitas et concordiacollabi ▲
Belli absentiaedilatare ▼
Belli absentiaecollabi ▲

Discretiva

  pax dictio est in variis linguis:

Dictiones similesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

pāxRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere
Forma Modus flexurae originis
pāx casus nominativus singularis substantivi pāx
pāx casus vocativus singularis substantivi pāx
AppellatioRecensere
 API: /ˈpaːks/(classice)
Syllabificatio phonetica: pāx — morphologica: pax

LociRecensere

C. Plinius Secundus
23-79
Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Maximum hinc opus naturae ordiemur et cibos suos homini narrabimus faterique cogemus ignota esse per quae vivat. nemo id parvum ac modicum existimaverit, nominum vilitate deceptus. pax secum in his aut bellum naturae dicetur, odia amicitiaeque rerum surdarum ac sensu carentium et, quo magis miremur, omnia ea hominum causa. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Duobus modis M. Varro in libro humanarum, qui est de bello et pace, ‘indutiae’ quid sint, definit. ‘Indutiae sunt’ inquit ‘pax castrensis paucorum dierum’; item alio in loco: ‘indutiae sunt’ inquit ‘belli feriae’. Sed lepidae magis atque iucundae brevitatis utraque definitio quam plana aut proba esse videtur. Nam neque pax est indutiae – bellum enim manet, pugna cessat –, neque in solis castris neque ‘paucorum’ tantum ‘dierum’ indutiae sunt. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XX, 1. p. 1 — pax
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: pax.
  3. 3.0 3.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber primus, 25. p. 1 — pax