LatineRecensere

AppellatioRecensere

 API: /ˈseːnsus/, [ˈsẽːsʊs](classice)
 API: /ˈsensus/(ecclesiastice)

NotatioRecensere

Latine: sentiō

Nomen substantivumRecensere

sēns|us, -ūs masc.

  1. Cōnscientia.
  2. Ēventus sentiendi.

DeclinatioRecensere

m. sing. plur.
nom. sēnsus sēnsūs I
gen. sēnsūs sēnsuum II
dat. sēnsuī sēnsibus III
acc. sēnsum sēnsūs IV
abl. sēnsū sēnsibus VI
voc. sēnsus sēnsūs V

UsusRecensere

Exempla

Gordianus Ioannes Augustus Dathius (Dathe) Heinrich Ewald
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI


saec. III.

saec. XVIII.

saec. XIX.

TranslationesRecensere

Formae affinesRecensere

LatineRecensere

Proprietates grammaticalesRecensere

  • sēnsūs — casus genitivus singularis vocis sēnsus
  • sēnsūs — casus nominativus pluralis vocis sēnsus
  • sēnsūs — casus accusativus pluralis vocis sēnsus
  • sēnsūs — casus vocativus pluralis vocis sēnsus